Wiersze
O ZALOTACH OCZAROWANYCH
- porosły osty brzegiem popod wikliną - wierzby przeszły szeregiem poprzed kaliną -
- zlękło się serce czyjeś na przekór wierze - przychyliło się ustom kwietne wybrzeże - kaczeńce zwianiły stawu wiatyk - oszalał pąkowiem wierzbowy patyk -
--a tu już dym wali -
będzie wieczerza - ! -
- mrok łokciem skórzanym ubranie zmierza - przyszywa trzy łaty -
tu - tam trzydzieści na stroik, na taniec na wpół niewieści - --upadła iglica
pomiędzy osty -
ni drużby nie widać
ani starosty -
- kotwi się, kołuje
wieś dookoła -
obyrta się, wartko
dokoło stoła -
--na nic mi staniki,
korale na nic, nie ma miłowaniu, snom nie ma granic
O POMIŁOWANIU KARŁA Z GAŁĘZIĄ
- sprzeniewierzyła się gałąź - na rozstaj się przedarła: przypochlebić się chciała mamrotaniu karła -
- krzywonogi, wolaty, z skołtunioną głową - przemówił do gałęzi jejich znaną mową - poć, poć ku mnie zieleni z wysokiego smreku - zaleca się półserce
pół, bo w półczłowieku -
- półzwierzę, półroślina i coś półbożego - dobrze czynisz gałązko, że idziesz do niego - --pobrali się tacy dwaj
- nic więcej - nic więcej - dwie kapusty ta mieli
i dziewięć zajęcy -
- pastyrzyli, kwasili
to nijakie jadło - spali z sobą wszelijak, gdzie i jak wypadło - barłóg mieli na strychu, piwnicę w kominie - na komorze tak ino przy wróblej rodzinie - ćwierkały im pisklaki - świeciła próchnica - - po wierzbie plotkowała cała okolica - a gdy się dom zawalił, którego nie było - półserce się z gałązką w żłobie zagnieździło -
